Struts zijn de celbalken die het skelet van elke cel in koudschuim vormen. Ze zijn verantwoordelijk voor het grootste deel van de veerkracht en de mechanische integriteit van het schuim.
Bij herhaalde belasting, zoals bij de dynamische vermoeidheidstest of bij dagelijks slaapgebruik, worden struts cyclisch gebogen en terug gestrekt. Bij voldoende cycli treedt mechanische vermoeidheid op: de struts buigen plastisch, verliezen hun veerkracht en breken uiteindelijk.
De dikte van de struts, de strut thickness, is direct bepalend voor de weerstand tegen mechanische vermoeidheid. Een dikkere strut heeft een groter dwarsdoorsnede-oppervlak en een hogere weerstand tegen plastische vervorming bij cyclische belasting.
De strut thickness is afhankelijk van de dichtheid van het schuim: hogere dichtheid geeft meer materiaal per cel, wat zich vertaalt in dikkere struts bij vergelijkbare celgrootte. Dit verklaart direct waarom schuim met een hogere HR-waarde, en dus meer materiaal per kubieke meter, beter presteert op de vermoeidheidstest en een langere levensduur heeft.
Goedkoop schuim met abnormaal grote cellen van 4 tot 6 millimeter heeft per definitie dunnere struts bij vergelijkbare dichtheid, wat de kwetsbaarheid voor vroegtijdige vermoeidheid vergroot.